“Dat wat overblijft…”

In de Serie Keramische sculpturen “Dat wat overblijft” (2012-2014) laat ik de schoonheid van vergankelijkheid zien.

Deze serie gaat over de tegenstelling: Dood en Leven. Wat blijft er over na de dood. “Niets verdwijnt helemaal, er blijft altijd wel iets over”, daar hoop je op.
Mijn sculpturen hebben iets rauws, maar hebben ook tegelijk iets kwetsbaars.

De Botten zijn voor mij een metafoor voor de dood, maar ook dat wat waar en onveranderbaar is- het onherroepelijk einde van het leven-.
Het metafoor voor leven is iets dat groeit, iets levends; bijv. plantje, groeiende organismen, haarvaten. Het leven is wispelturig, ongrijpbaar en kwetsbaar.
Na de dood ontstaan overblijfselen, die elk een eigen historie/verhaal vertellen.

Keramiek Serie: “Dat wat overblijft”